عبد الله قطب بن محيى
434
مكاتيب عبد الله قطب بن محيى
مىرسد تا جدّ اخوان را بر آن طريق افزون كند و خاطر بر آن مصمّم دارند و اسباب آن را به قدر مقدور فراهم آورند و اتمام دار از اسباب آن است ، در آن باب كوشش كنند . ديگر معلوم دانند كه ماه رمضان شهر امّت است و نور و بركت آنجا چندان ظهور مىكند كه همه كس در مىيابند چنانچه در شعبان چنان ظهور مىكند كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در مىيابد ، به اين اعتبار شعبان شهر آن حضرت است و رجب از آن پوشيدهتر پيدا مىشود ، چنانچه علم خداى عزّ و جلّ به آن در مىرسد و به اين اعتبار ، شهر اللّه است . رسيدن مقدم او را گرامى داريد و اوقات آن به خيرات و طاعات ، از اوقات ديگر شهور ممتاز داريد ، تلاوت قرآن در آن ماه بسيار كنيد و مواسات با ضعفا و فقرا بيشتر كنيد و زبان از غيبت و بيهوده دربند كنيد ، اگر سخن خير نداريد كه بگوييد خاموشى خير است ، در حين افطار افراط در چيزى خوردن مكنيد و بر سفره به وقار و خشوع نشينيد و نعمت خداى عزّ و جلّ بر خود بدانيد و آن ساعت ياد آوريد كه در خوان خداى تعالى حاضر خواهيد شد ، ان شاء اللّه تعالى نزد خلاصى از رنج و تعب جهان ، كه « للصّائم فرحتان فرحة عنده فطرة و فرحة عند لقاء ربه » نزد احد الفرحتين آن فرحهء ديگر ياد آوريد ، جمال حكمت مطعم را بر خود حاضر كنيد ، چون ادراك خوبى طعام كنيد . بىتماشاى صفتهاى خدا * گر خورم نان در گلو گيرد مرا با خادم سخن درشت مگوييد و اگرچه شما را مهمانى عزيز باشد كه خوشخلقى با خادم بهتر است از ضيافت و موجب دلتنگى از خادم نيست الّا غلبهء ريا ، الّا ما شاء اللّه . در طعام خوردن شتاب مكنيد و به تانّى چيزى خورند كه عجلهء طبع كه ظاهر شد نور حق مستور مىشود و بركت طعام خوردن محو مىگردد . دلم سخت به آن مىكشد كه در اين رمضان با اخوان طعام خوريم كه رحمت خداى عزّ و جلّ در آن حين نازل مىشود ، حاليا ميسر نشد ، اكنون اخوان ما را بايد كه در آن حين ياد دارند و اگر به عين حاضر نيستيم ، به انديشه حاضر گردانيد . زينهار ، زينهار كه بر سر سفره آن مقدار خشوع نگاه دارند كه در نماز نگاه مىدارند